استایل و پوشش

چرا بعضی‌ها از عصا استفاده نمی‌کنند؟

چرا بعضی‌ها از عصا استفاده نمی‌کنند؟

گاهی راه رفتن دیگر مثل گذشته راحت نیست. ممکن است فرد هنگام راه رفتن کمی احساس ضعف، بی‌تعادلی یا درد در پا و کمر داشته باشد و استفاده از یک عصا بتواند حرکت را برایش آسان‌تر و مطمئن‌تر کند. با این حال، بسیاری از افراد ترجیح می‌دهند عصا به دست نگیرند. چرا؟

یکی از مهم‌ترین دلایل، نگاهی است که در ذهن ما نسبت به عصا شکل گرفته است.

عصا؛ یادآور پیری و ناتوانی؟

برای بسیاری از افراد، عصا هنوز بیش از هر چیز یک وسیله پزشکی است؛ وسیله‌ای که یادآور بیماری، سالمندی یا ناتوانی است. به همین دلیل ممکن است فردی که هنوز خود را سالم، فعال و جوان می‌داند، حتی اگر کمی به کمک عصا نیاز داشته باشد، از استفاده از آن احساس خوبی نداشته باشد.

گاهی مسئله این نیست که فرد به عصا نیاز ندارد؛ مسئله این است که نمی‌خواهد تصویری از خودش ببیند که با تصور ذهنی‌اش از خودش هماهنگ نیست.

ظاهر عصا هم مهم است

بخش دیگری از ماجرا به ظاهر عصا برمی‌گردد.

بسیاری از عصاهایی که در بازار دیده می‌شوند، ظاهر کاملاً پزشکی و کاربردی دارند. این موضوع برای فردی که می‌خواهد همچنان ظاهر شخصی، شیک و متناسب با سبک زندگی خود را حفظ کند، ممکن است جذاب نباشد.

تصور کنید فردی برای یک جلسه رسمی، مهمانی یا یک رویداد فرهنگی آماده می‌شود. طبیعی است که بخواهد وسیله‌ای که همراه اوست، با لباس و شخصیتش هماهنگ باشد؛ همان‌طور که درباره عینک، ساعت، کیف یا کفش خود دقت می‌کند.

در چنین شرایطی، عصا هم می‌تواند بخشی از ظاهر و استایل فرد باشد، نه چیزی که بخواهد آن را پنهان کند.

گاهی یک کمک کوچک کافی است

همه کسانی که از عصا استفاده می‌کنند، به یک تکیه‌گاه دائمی و سنگین نیاز ندارند.

گاهی فرد فقط می‌خواهد هنگام راه رفتن کمی تعادل بیشتری داشته باشد، بخشی از فشار واردشده به پا یا کمر را کاهش دهد یا در شرایط خاص احساس اطمینان بیشتری کند.

در چنین شرایطی، انتخاب عصایی متناسب با نیاز فرد می‌تواند تفاوت زیادی ایجاد کند.

مهم این است که نوع عصا با میزان نیاز و شیوه استفاده فرد هماهنگ باشد.

شاید مشکل، خود عصا نباشد؛ انتخاب عصاست

امروزه عصاها می‌توانند از نظر فرم دسته، جنس چوب، رنگ، طراحی و حتی میزان رسمی یا اسپرت بودن، تفاوت‌های زیادی با یکدیگر داشته باشند.

بنابراین شاید بهتر باشد به جای اینکه سؤال کنیم:

«آیا من آن‌قدر به عصا نیاز دارم که عصا دست بگیرم؟»

گاهی این سؤال را هم از خودمان بپرسیم:

«آیا عصایی وجود دارد که با نیاز، سبک زندگی و شخصیت من هماهنگ باشد؟»

استفاده از عصا الزاماً به معنای کنار گذاشتن فعالیت‌های اجتماعی، ظاهر شخصی یا استقلال نیست. گاهی برعکس، انتخاب درست می‌تواند کمک کند فرد با اطمینان بیشتری حرکت کند و همچنان خودش باشد.

در نهایت، عصا قرار نیست شخصیت صاحبش را تعریف کند؛
این صاحب عصاست که به آن شخصیت می‌دهد.